Rinus de Loos en Marjon Reinders
foto: Puur Portret
dansen al heel wat jaren samen. Rinus is begonnen als leerling van Marjon maar is gelukkig dat stadium voorbij. Ze hebben vooral veel plezier samen in hun lessen en weten hun enthousiasme met flair door te geven aan hun leerlingen.
Rinus draagt graag, gedreven en gepassioneerd, zijn tangoplezier over de nieuwe generatie tangodansers. Tango is een bijzondere ontmoeting, en hij hoopt dat mensen de dansvloer opgaan: genietend van de muziek, de entourage én van elkaar.
Tango is ook een complexe dans. Al vergt tango niet echt een soepel lijf; de juiste balans vinden in je eigen houding en binnen de omarming van het paar is lastig. De traditionele muziek wijkt inmiddels behoorlijk af van wat we heden ten dage kennen, terwijl de juiste timing en en invulling via de dans, het genieten zo vergroten kan. Er valt veel te leren.
Rinus maakt al vanaf het begin nadrukkelijk onderscheid tussen de rollen van mannen en vrouwen. Mannen wil hij maken tot overtuigende leiders van de vloer, zachtaardig maar helder. Vrouwen tot de sierlijke en mysterieuze hertoginnen van de nacht. Een uitnodiging tot een tango is niet zonder betekenis; de aanvaarding van de uitnodiging evenmin.
Marjon danst de tango sinds 1988. Ze behoorde samen met Rob Zwitserlood tot de allereerste lichting tangodansers in Utrecht. Ze danste al eerder acrobatisch rock'n'roll, maar haar danspartner ging op stage naar China. Marjon danste verder met een ander, maar wilde na terugkeer van de China-ganger ook weer graag verder met hem dansen. Ze kwamen een flyertje over tangolessen tegen en dat leek wel aardig. Dat kon je tenminste met zijn tweeën doen.. En zo is het gekomen...
(lees hier verder over de geschiedenis van Tango El Gancho)
Lesgeven vindt ze inspirerend. Het is erg leuk om mensen te zien groeien, om naar ze te kijken en te verzinnen waar deze cursisten nu het meest bij gebaat zijn.
Lesgeven vindt ze ook nog steeds spannend - je komt, zeker in de tango, wel heel dicht bij mensen. Je raakt ze letterlijk en figuurlijk aan. En lesgeven blijft ze ook uitdagend vinden - telkens weer jezelf vernieuwen en verrassen en blijven onderzoeken hoe het beter kan.
Met Rinus samen is het altijd gezellig en ontspannen. Marjon en Rinus verheugen zich eigenljk altijd op de maandag avond. Ze vullen (en voelen) elkaar goed aan als dansers en en als docenten, en zijn niet bang voor elkaars aanpak en opmerkingen. Ze hebben een groot vertrouwen in elkaar, hoewel ze soms ook erg om elkaar moeten lachen. Rinus' systematische aanpak staat wel eens lijnrecht op Marjons ideeën, maar het komt altijd weer goed, met de cursisten en met elkaar.
foto: Puur Portret
Marjon wilde vroeger al danseres worden, danste al heel vroeg ballet en later aerobics en jazzballet etc. Niet sporten, wel dansen... En Marjon gaf al heel vroeg huiskamerdansoptredens. Met de grammofoon, niet gehinderd door enige kennis of gène. Het was een leuke ontdekking een paar jaar geleden dat ze ook daadwerkelijk danseres geworden is. Weliswaar niet met roze tutu, en op een manier die ze toen niet kon dromen, maar ze is echt danseres..
Overigens is ze ook iets kwijtgeraakt - nu de tango werk is en niet meer hobby staat ze er anders in. Net zo gedreven, net zo betrokken, maar ook blij dat er naast de tango nog andere dingen zijn.
Naast de tango, lessen, optredens en het draaien van de school en DeDansvloer heeft Marjon twee kinderen die ze grotendeels alleen opvoedt. En ze is sinds 2003 weer samen met een jeugdliefde, met wie ze sinds 2008 samen met alle kinderen woont in een oud sluiswachtershuisje. Romantisch hè? Ze is dol op uit eten gaan en concerten (vooral wereldmuziek) bijwonen, maar een zondagochtend met de krant en verder niks vindt ze ook heerlijk...
er is in 2004 een film gemaakt over Marjon in de serie Utrecht aan Zee, over Utrechtse kunstenaars, de Gancho van Marjon Reinders